-1 Digital Lab-1 Digital Lab

Alexandra Martens Serrano, 2026

Illuminations from the Edge komt voort uit een onderzoek naar de ‘reboot’ als een ritueel waarmee eerdere scenario’s worden onderbroken. Wat ooit leek op een cyclische reset, wordt nu heroverwogen vanuit de taal van de breuk, waarbij wordt erkend dat de reboot nooit een volledige breuk met eerdere iteraties inhoudt, maar vaak vertrouwde controlesystemen met zich meebrengt.

Het onderzoek van Martens Serrano beschouwt explosies zowel als materiaal als metafoor: middelen die een nieuw begin ensceneren, fungeren als ‘huiselijke oerknallen’ en momenten van geweld of feestelijkheid tot spektakel verheffen. In dit licht worden spectaculaire explosies een ruimtelijke en politieke operatie, die een onderliggend systeem onthult dat bepaalt hoe we lichamen zien, verzamelen, erop reageren en herverdelen binnen velden van zichtbaarheid en controle. Naarmate vuurwerk wordt gereguleerd, een nieuwe bestemming krijgt of uit de handel wordt genomen, worden ook andere luchttechnologieën ingezet, waarbij verbranding plaatsmaakt voor berekening. Op hun beurt produceren explosies nieuwe constellaties van zichtbaarheid die bepalen wat en wie er van veraf wordt gezien, gevolgd of als doelwit wordt aangemerkt.

Het werk verwijst naar de ‘torito pinto’, een pyrotechnisch spektakel uit traditionele Midden-Amerikaanse festiviteiten waarbij een ambachtelijke, stiervormige constructie wordt versierd met vuurwerk, in brand wordt gestoken en rondgedragen. ‘Illuminations from the Edge’ herkadert deze proto-technologie van ontsteking als een interface tussen lichaam en apparaat. De torito pinto, die wordt gedragen, op het lichaam gedragen en tot leven gewekt, verandert het lichaam in zowel uitvoerder als brandoppervlak, en brengt zo een hybride identiteit tot leven die deels dier, deels mens en deels machine is. Het ensceneert een choreografie waarin handelingsvermogen en blootstelling in elkaar overvloeien; dit vuurwerk schommelt op de grens tussen verlichting en duisternis, terwijl het feestelijke en het gevaarlijke niet meer van elkaar te onderscheiden zijn.

In het hele werk worden explosies en cycli opgevat als ruimtelijke en politieke operaties die lichamen doen vervagen, sociale contexten ontwrichten en metamorfose suggereren als zowel ontsnapping als uitwissing. De herstart is niet langer louter een terugkeer, maar een herconfiguratie, in een tijdperk van begin dat reeds zijn eigen potentiële einde voorafschaduwt en er vaak door wordt besmet.

Alexandra Martens Serrano is een in Amsterdam gevestigde Salvadoraanse kunstenaar en onderzoeker. Met behulp van hybride methoden die materiële praktijken en opkomende technologieën combineren, onderzoekt ze liminaliteit, onderlinge afhankelijkheid en polyvocale realiteiten in wording. Haar werk onderzoekt hoe kennis wordt verwoord, vertaald en verspreid binnen culturele, technologische en ecologische systemen.

Zich baserend op filosofieën uit het Zuiden en door de dominante politiek van relaties kritisch te benaderen, legt ze hedendaagse ervaringen over gelaagde, niet-chronologische historische perspectieven heen. Haar onderzoek ontvouwt zich als evoluerende narratieve ecosystemen, waarin constellaties van beeldhouwkunst, tekst, geluid en digitale media elkaar beïnvloeden, verstoren en kruisbestuiven.